Gilles Jallet

Unutulmuş Adam

Birer birer, mucizeler gibi sözcükler Lakin düşünce hükmeder yaban balıkçılına

Kış göğünün altında, artık hiçbiri uymaz

Sonsuz menzilden başkasına

Ve daha çok aydınlık ister işaret:

Bu yüzden görünür böylesine yalın, açıkta.

Oysa bir imgeden fazlası gerekirdi,

Gözlerime gözlerime beyaz lekeler gerekirdi

Daha açık görebilmek için.

Sözcükler, nereden gelirlerse gelsinler,

Ve dahası düşünce, kör

Zamana teslim edilmiş

O, her şeyin kendisinden geçtiği

Azizler gibi dualarında

Gerçekten, nereye giderdi

Unutulmuş hayvanların arasında

Aslanların, sayısız boğanın

Ve ren geyiklerinin, dizleri bükülü

Toprak üstünde uyuyan o,

Yeryüzünden onların belleğini söküp almak için

Ya da, başı derince göğsüne eğilmiş,

Birleşirdi ilkel dünyanın imgeleriyle,

Sayısız, belirsiz

Ve değişken bağlarla,

Yeni yaratılar kurmak için.

&

L’Oublié

Un à un comme des miracles les mots, mais la pensée Domine le héron sauvage Sous un ciel hivernal, plus un ne s’accorde Qu’à la destination infinie Et exige encore plus de clarté, le signe : C’est pourquoi il apparaît si simple, à découvert. Cependant il faudrait plus qu’une image, Il faudrait contre mes yeux Des taches blanches pour y voir plus clair, Les mots d’où qu’ils viennent, mais en plus la pensée Aveugle, et livré au temps Celui par qui tout arrive, comme les saints En leurs prières. En effet, où irait-il Parmi les bêtes oubliées, Les lions, les nombreux taureaux et les rennes, Celui qui dormait sur le sol les genoux repliés Pour retrancher sur terre leur mémoire ? Ou bien, la tête profondément penchée sur la poitrine, Il s’unirait aux images du monde primitif Par des liens innombrables, incertains Et changeants, pour former des créations nouvelles.